Türk edebiyatında ve kültüründe derin bir yere sahip olan “ozan” kelimesi, sözlü geleneğin taşıyıcılarını ifade eden özel bir sözcüktür.
Ozan ne demek?
Ozan, halk arasında şiir söyleyen, destan, türkü ve koşmaları dilden dile aktaran, duygularını ve düşüncelerini saz eşliğinde dile getiren halk şairidir.
Kelimenin Türü: İsim
Kökeni: Eski Türkçede “ozmak” (söylemek, anlatmak) fiilinden türetilmiştir.
Ozan kelimesinin cümle içinde kullanımına dair örnekler
Köyün meydanında sazıyla şiir söyleyen bir ozan vardı.
Ozanlar, halkın duygularını dile getirerek toplumsal hafızayı canlı tutar.
Yunus Emre, Anadolu’nun en bilinen ozanlarından biridir.
Ozanların dili sade, duyguları içtendir.
Her devirde ozanların sözü insanlara ışık olmuştur.
Bu romanın kahramanı bir halk ozanıydı.
Ozan, aşkı ve hasreti dizelerine işler.
Anadolu ozanları sazın teline gönülleriyle dokunur.
Ozanlar, halk kültürünün aynasıdır.
Köy düğünlerinde ozanların türküsü eksik olmazdı.
Ozanın söylediği destan herkesin gözlerini doldurdu.
Halk, ozanların sözleriyle geçmişi hatırlar.
Ozan, diliyle hem eleştirir hem de öğüt verir.
Eski zamanlarda ozanlar, hükümdarların yanında bulunurdu.
Sazıyla diyar diyar dolaşan ozan, her yerde iz bırakmıştı.
Ozan, sözüyle köylüyü bir araya topladı.
Aşkı en güzel şekilde dile getirenler ozanlardır.
Ozanın dili bazen bir şairinki kadar inceliklidir.
Türk kültüründe ozanların yeri büyüktür.
Ozan, hikâyesini bir nefeste anlattı.
Ozanlar, çoğu zaman doğa ve insan sevgisini işler.
Dede Korkut, eski Türk ozanlarının simgesidir.
Her ozan kendi yöresinin dilini ve ezgisini taşır.
Ozanın sesi geceye huzur kattı.
Ozanlar, halkın ortak hafızasını söze döker.
Ozan, sazının tellerinden acıyı da sevinci de aktardı.
Çocuklar, ozanın anlattığı masalları hayranlıkla dinledi.
Ozanların türkülerinde halkın gerçek yaşamı vardır.
Ozan, gördüğü haksızlıkları dile getirmekten çekinmedi.
Her çağda ozanların sesi kulaklarda yankılanır.
Eş Anlamlısı: Âşık, halk şairi
sponsorlu bağlantılar